WAT WIJ ZÉLF KUNNEN DOEN

egg.jpg

"Wanneer een ei breekt door een kracht van buitenaf, beëindigt dit het leven.

Wanneer het breekt van binnenuit, begint het leven.

Echte verandering komt alleen van binnenuit."

Van veel mensen krijg ik de vraag; "wat kunnen wij zélf doen?"

De meningen over dit onderwerp zijn erg verdeeld, al lijkt er een steeds grotere groep te ontstaan die gelooft dat het creëren van een "parallelle samenleving" de beste manier is om de veranderingen teweeg te brengen die we graag willen zien in de wereld.

 

Ik ben het daarmee eens.

 

Al gebeuren er achter de schermen grote dingen,

we hoeven denk ik geen redding te verwachten als wij als mensheid blijven leven volgens de oude patronen van onze samenleving,

welke een product is van generaties lange indoctrinatie,

en welke als doel heeft om de mensheid gevangen te houden in een eeuwige competitie waarin we onderling strijden om de kruimels die de steenrijke 0,001% voor ons achterlaat.

 

Sommigen van ons staan bij onze geboorte al zó ver achter dat er van een eerlijke competitie geen sprake is.

Er moet een verandering komen in ons systeem, en in de manier waarop we naar onszelf en naar anderen kijken.

Dit is niet iets dat we binnen een jaar voor elkaar krijgen, en er gaat tijd en werk in zitten.

Hoeveel tijd en hoeveel werk hangt denk ik van onszelf af.

Hoe eerder we gaan inzien dat onze vrijheid niet zomaar uit de hemel komt vallen, maar dat deze het resultaat is van onze eigen inspanningen, hoe eerder we verbetering zullen gaan zien.

 

Het forceren van verandering door middel van geweld heeft naar mijn idee totaal geen zin;

het is precies waar de machthebbers op hopen om met nóg hardere hand te kunnen optreden, en het zal leiden tot een grotere onderlinge verdeeldheid.

Daarnaast ben ik van mening dat geweld een verwerpelijke manier is om vrede te bewerkstelligen, al zijn er uitzonderingen waarin een mens zich moet kunnen verdedigen tegen het geweld van anderen.

Dit gaat in Nederland echter niet omdat we sinds 1919 een vuurwapenwet hebben, en ons vanaf die tijd door de overheid en de media hebben laten wijsmaken dat wapenbezit een uitlaatklep is voor schietgrage Amerikanen, in plaats van een verdedigingsmiddel tegen o.a. corrupte overheden en elite-gefinancierde anarchistische groeperingen zoals Antifa.

 

De geweldloze optie vergt zelfbeheersing, compassie en doorzettingsvermogen, en de resultaten ervan zullen naar mijn mening duurzaam zijn omdat ze voortkomen uit innerlijke verandering.

 

De kracht van een "parallelle samenleving" is dat een steeds groter wordende groep mensen de macht weg haalt bij de "gevestigde orde" door de opgelegde regels simpelweg te negeren en zich zo onafhankelijk mogelijk te maken in ieder aspect.

Dit is een "numbers game", en we zien hoe dit in de praktijk wordt toegepast in de Verenigde Staten, waar de Texaanse gouverneur Abbott op 2 maart bekend maakte dat hij de adviezen van de federale overheid zou negeren door alle Covid-maatregelen op te heffen. Kort daarop volgden 15 andere Amerikaanse staten.

Dit gaat grote gevolgen hebben voor de toekomst van het land.

Ik denk dat de eerste stap naar verandering tevens de zwaarste is;

het bestuderen van informatie die bijdraagt aan een beter begrip van hoe onze samenleving in elkaar zit,

van wie de architecten zijn die deze samenleving bedacht hebben,

van welke motieven hier achter zitten,

en van de toekomstplannen die deze architecten hebben met betrekking tot onze huidige samenleving. 

Omdat deze kennis een totaal nieuwe kijk biedt op vrijwel ieder aspect van ons leven kan een dergelijk onderzoek een hoop mensen afschrikken. 

Niet alleen hebben de meesten van ons hier simpelweg de tijd niet voor, het vergt ook nog eens enorm veel van onze energie omdat we met onderwerpen geconfronteerd worden die op zijn zachts gezegd erg pijnlijk kunnen zijn. 

Ik ben van mening dat dit proces het beste stapsgewijs kan gaan, en dat er geen universele manier bestaat die voor ieder mens werkt.

 

​Zodra we een globaal beeld ontwikkeld hebben van hoe de aardse machtsstructuren in elkaar zitten is het denk ik goed om onze pas opgedane kennis toe te passen op onze levens.

Het is niet nodig om van ieder detail op de hoogte zijn om de tweede stap te zetten naar verandering.

 

Deze tweede stap houdt voor mij in dat we contact leggen met gelijkgestemden die ons verder op weg kunnen helpen op onze "ontdekkingsreis", als we dit zo mogen noemen.

Met deze personen kunnen we onze ervaringen delen, wat ons zal helpen in het emotionele proces dat met deze “ontdekkingsreis” gepaard gaat.

Daarnaast zullen deze personen ons voorzien van belangrijke informatie m.b.t. tot de vele burgerinitiatieven die er wereldwijd op gang komen, en zullen we dankzij hen in aanraking komen met nieuwe informatie.

 

Ik raad iedereen aan om dit hele proces niet te overhaasten, maar om een balans te zoeken door op hetzelfde moment een gezonde levensstijl aan te nemen die bijdraagt aan ons fysieke en mentale welzijn.

 

​Wanneer we hier klaar voor zijn is het goed om verdere stappen te ondernemen.

 

Als we verandering willen zien zal dat vanuit onszelf moeten komen, en is het verstandig dat we zoveel mogelijk anderen motiveren om hetzelfde te doen.

Niet op een dwingende manier, maar door het goede voorbeeld te geven.

Onze acties, die een verandering in de maatschappij als doel hebben, kunnen bijdragen aan onze gemoedsrust vanwege de wetenschap dat we ons inzetten voor onze vrijheid, die van onze medemensen, en die van toekomstige generaties.

 

Allereerst is het van uiterst belang dat we informatie delen met anderen.

Al hebben we soms het gevoel dat er niemand naar ons luistert, en voelen we ons als een roepende in de woestijn, we mogen de kracht van dit soort activiteiten absoluut niet onderschatten.

Stel je voor dat we maar 2 personen “bewuster” hebben gemaakt met onze deelacties, dan zouden die 2 personen op hun beurt weer 2 anderen “bewuster” kunnen maken, en als deze trend zich zou voortzetten zou het dus kunnen dat wij indirect hebben bijgedragen aan het bewustzijn van duizenden mensen, zonder dat we dit weten.

 

Meet de resultaten van het delen van informatie dus niet aan de hand van “likes” en “comments”. Het belangrijkste is dat we een “zaadje planten”, dat op haar eigen tempo wortel kan schieten.


​Naast het delen van informatie is het ook belangrijk dat we onze eigen kennis zoveel mogelijk toepassen op ons dagelijks leven. Het is denk ik erg belangrijk om ons zo onafhankelijk mogelijk te maken van de grote corporaties op aarde.

Dat kunnen we doen door lokaal in te kopen, indien mogelijk direct van de boer of de producent, en door bedrijven zoals Amazon, eBay en Bol.com te vermijden.

Als er meer mensen uit onze omgeving zijn die hier interesse in hebben, zouden we in gemeenschapsverband een aantal keer per maand levensmiddelen kunnen inkopen bij boerenbedrijven.

 

Het lijkt me verstandig om niet meer te winkelen bij grote supermarktketens, en om geen producten meer te kopen van multinationals zoals PepsiCo, Coca Cola, Unilever, Zara (Inditex), Primark, etc.

 

Ook doen we er denk ik goed aan om fastfoodketens zoals McDonald's, Burger King en KFC, die miljarden verdienen aan het vergiftigen van de mensheid en de natuur, links te laten liggen.

 

We kunnen zelf de macht van de fake-media een halt toeroepen door onze krantenabonnementen op te zeggen, en door te stoppen met het kijken naar hun televisieprogramma's.

 

We hoeven geen gebruik te maken van streamingdiensten zoals Netflix en Youtube, want hun uitgebreide aanbod heeft maar één doel; het wekken van de illusie van vrije keuze over de informatie en het entertainment dat we te zien krijgen.

Er zijn nu al goede alternatieven die niet aan censuur doen, waaronder Bitchute, en ook zijn er op dit moment nieuwe, en veelbelovende platformen in ontwikkeling.

We kunnen er voor kiezen om ons zoveel mogelijk los te maken van de farmaceutische industrie;

voor de meeste aandoeningen zijn natuurlijke alternatieven en behandelmethoden beschikbaar, al is het verstandig om ons hier van te voren goed in te verdiepen.

 

Als we willen, kunnen we ook besluiten om niet mee te doen aan de absurde maatregelen en ons niet te laten testen of te laten injecteren met een proefvaccin, zelfs niet als we hier (indirect) toe gedwongen worden.

Een jaar niet op vakantie kunnen, of niet naar festivals mogen, zijn erg kleine prijzen om te betalen voor het behoud (of het terugkrijgen) van onze basisrechten.

We kunnen deelnemen aan (vreedzame) demonstraties. Hoe groter de demonstraties worden, hoe moeilijker het zal zijn om dezen met geweld de kop in te drukken.

 

 

Al deze dingen klinken voor sommigen misschien erg ingrijpend, maar het hoeft niet allemaal in een keer, en je zult zien dat het erg meevalt. Het ontdekken van goede alternatieven geeft zelfs enorm veel voldoening, en het heeft mij persoonlijk geholpen om creatiever te leren denken.

Ieder van ons heeft in zijn of haar leven unieke kennis en ervaringen opgedaan, op wat voor gebied dan ook, die op dit moment van pas kunnen komen.

 

Er zijn zó veel dingen te bedenken;

we kunnen geld inzamelen voor getroffen ondernemers bij ons uit de buurt,

we kunnen ons aanmelden als vrijwilliger bij één of meerdere van de reeds bestaande burgerinitiatieven die onze hulp enorm goed kunnen gebruiken, maar we kunnen ook zelf initiatieven bedenken.

 

We kunnen oudere, eenzame mensen helpen met hun boodschappen en een kopje koffie met ze drinken.

We kunnen gebruik maken van ons hart, van ons hoofd en van onze handen.

Laten we ons niet schamen om onze ideeën met elkaar te delen; we hebben allemaal een toegevoegde waarde.

Laten we niet bang zijn, en dit moment als een kans beschouwen. Een kans op een betere wereld.